دوره 5، شماره 4 - ( Autumn 2017-- 1396 )                   جلد 5 شماره 4 صفحات 289-296 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi Z, Pourshahbaz A, Dolatshahi B, Poshtmashhadi M. Clinical Manifestations of Mania in Patients With Bipolar I Disorder Based on the Primary Symptoms in DSM-5. PCP. 2017; 5 (4) :289-296
URL: http://jpcp.uswr.ac.ir/article-1-494-fa.html
تظاهرات بالینی حمله مانیا در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی نوع I. Practice in Clinical Psychology. 1396; 5 (4) :289-296

URL: http://jpcp.uswr.ac.ir/article-1-494-fa.html


چکیده:   (610 مشاهده)

چکیده

هدف: طبق تعریف DSM، اختلال دوقطبی نوع I وضعیتی را شرح می‌دهد که به موجب آن فرد یک یا چند دوره مانیا را تجربه می‌کند و احتمالاً اما نه لزوماً یک یا چند تجربه افسردگی اساسی نیز خواهد داشت. شکل و محتوی علائم و نشانه‌های اختلالاتی که در DSM وجود دارد تحت تأثیر عوامل فرهنگی و قومی قرار دارد. لذا هدف از پژوهش حاضر شناسایی تظاهرات بالینی حمله مانیا در اختلال دوقطبی نوع I در جامعه ایرانی بود.

روش: این مطالعه یک پژوهش مقطعی می‌باشد. شرکت کنندگان در پژوهش حاضر شامل 64 بیمار مبتلا به حمله مانیا در اختلال دوقطبی نوع I می‌باشد که از بیماران بستری در بیمارستان روانپزشکی رازی و بیمارستان طالقانی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه بالینی نیمه ساختاریافته برای اختلالات محور یک (SCID-I) و مقیاس سنجش مانیای یانگ (YMRS) جمع آوری گردید.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که شایع‌ترین علائم و نشانه‌های مانیا در بیماران بستری مبتلا به اختلال دوقطبی نوع I عبارت بود از؛ کاهش نیاز به خواب (1/89)، بینش ضعیف (5/87)، خلق بالا (9/85 )، پرحرفی (7/79) و ویژگی‌های سایکوتیک ( 8/68 ) و علائم اصلی بیماران بر اساس معیارهای DSM عبارت بود از: کاهش نیاز به خواب (1/89)، پرحرفی (7/79)، سرآسیمگی روانی حرکتی (6/40). طبق نتایج آزمون تی، افراد دارای سابقه خانوادگی اختلال روانی و بدون سابقه خانوادگی اختلال روانی در نمره مانیا تفاوت معناداری با هم ندارند. نتایج تحلیل واریانس یک راهه نشان داد که از نظر آماری در نمره مانیای نخستین سن شروع بیماری، افراد مجرد، متأهل، مطلقه و بیوه، افراد با سطح مختلف تحصیلات و تعداد دفعات بستری، تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتایج آزمون خی دو نشان داد که افراد با سطح تحصیلات پایین‌تر رفتارهای پرخاشگرانه بیشتری را از خود بروز می‌دهند.

نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که شایع‌ترین علائم و نشانه‌های مانیا در بیماران بستری مبتلا به اختلال دوقطبی نوع I عبارت بود از؛ کاهش نیاز به خواب، بینش ضعیف، خلق بالا، پرحرفی و ویژگی‌های سایکوتیک و از آنجایی که علائم اختلال می‌تواند در پاسخ به درمان تأثیر داشته باشد، لازم است کادر درمان به این علائم توجه داشته باشند.

متن کامل [PDF 579 kb]   (264 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانپزشكي
دریافت: ۱۳۹۶/۱/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۶/۷/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Practice in Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb